Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 16 Σεπτεμβρίου 2012 – Κυριακή μετά την Ύψωσιν

Κατά Μάρκον (η  34 – θ  1)

Τω καιρώ εκείνω, προσκαλεσάμενος ο Ιησούς τον όχλον συν τοις μαθηταίς αυτού είπεν αυτοίς· όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι.
Ος γαρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ος δ  ἂν απολέση την εαυτού ψυχήν ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν. Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; Η τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;
Ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθη εν τη δόξη του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων.
Και έλεγεν αυτοίς· αμήν λέγω υμίν ότι εισί τινες των ώδε εστηκότων, οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου έως αν ίδωσι την βασιλείαν του Θεού εληλυθυίαν εν δυνάμει.

Απόδοση στη νεοελληνική:

Τον καιρό εκείνο, αφού εκάλεσε ο Ιησούς το πλήθος μαζί με τους μαθητάς του τους είπε, «Εάν κανείς θέλη να με ακολουθήση, ας απαρνηθή τον εαυτόν του και ας σηκώση τον σταυρόν του και ας με ακολουθήση.
Διότι όποιος θέλει να σώση την ζωήν του, αυτός θα την χάση, εκείνος δε που θα χάση την ζωήν του εξ αιτίας εμού και του ευαγγελίου, αυτός θα την σώση.
Διότι τι θα ωφελήση τον άνθρωπον να κερδίση τον κόσμον όλον και να ζημιωθή την ψυχήν του; Η τι αντάλλαγμα είναι δυνατόν να δώση ο άνθρωπος δια την ψυχήν του;
Διότι, όποιος εντρέπεται δι’ εμέ και δια τους λόγους μου εις την γενεάν αυτήν την μοιχαλίδα και αμαρτωλήν και ο Υιός του ανθρώπου θα αισθανθή ντροπή γι’ αυτόν, όταν έλθη με όλην την δόξαν του Πατέρα του μαζί με τους αγίους αγγέλους».
Και τους έλεγε «Αλήθεια σας λέγω, ότι υπάρχουν μερικού από αυτούς, που στέκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευθούν θάνατον, έως ότου ιδούν την βασιλείαν του Θεού να έρχεται με δύναμιν».

Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/2012/09/16-2012.html

Advertisements

Καλό μήνα και καλή (εκκλησιαστική) χρονιά!

Χθές, 1η Σεπτεμβρίου ξεκίνησε το νέο εκκλησιαστικό έτος. Με αφορμή την έναρξη της νέας εκκλησιαστικής χρονιάς, ας προσπαθήσουμε όλοι να πλησιάσουμε τον Κύριο και να εμπιστευτούμε σε αυτόν όλα τα προβλήματά μας, μικρά ή μεγάλα.

Ευλογημένο το νέο εκκλησιαστικό έτος! Καλό μήνα!
…………………………………………………

Happy (Church) New year to everyone!

Οι προσωπικές ( δικές μας ) ευθύνες για το έργο της Ορθόδοξης Ιεραποστολής στα Έθνη ( με αφορμή ένα γεγονός στη Γουατεμάλα ).

Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή το ζήτημα της βάπτισης με ραντισμό μελών της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Γουατεμάλα, γεγονός που το είχαμε δει και στη μαζική βάπτιση 550 μαθητών της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας πέρσι. Δεν θα αναφερθώ στο ίδιο το γεγονός, αλλά στις δικές μας ( όποιες ) προσωπικές ευθύνες σχετικά με τα ζητήματα της Ορθόδοξης Ιεραποστολής. Η εισδοχή χιλιάδων μελών στην Ορθόδοξη Εκκλησία στη Γουατεμάλα είναι ένα γεγονός που από μόνο του μόνο χαρά μπορεί να προκαλεί. Υπήρξε, όμως, αυτό το στοιχείο που προκάλεσε προβληματισμούς σε μερικούς αδελφούς.

Και έρχομαι στην ουσία του ζητήματος. Από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν περάσει περίπου 2 χρόνια. Ήδη από το 2010 ο Μητροπολίτης Μεξικού κ. Αθηναγόρας έκανε συνεχείς εκκλήσεις μέσω του Ιεραποστολικού Συνδέσμου Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός Θεσσαλονίκης να σταλούν βιβλία, ιερείς, κατηχητές να διδάξουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, να τους σταλεί οικονομική ενίσχυση…

http://ierapostoli.wordpress.com/2010/09/08/latiniki_ameriki/

Η Μητρόπολη Μεξικού, αποτελούμενη από 19 χώρες και νησιωτικά κράτη, ποια οικονομική ενίσχυση έχει από τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες και όλους εμάς… Συνέχεια

Άγιος Αλέξανδρος Σβιρ.Συγκλονιστικό λείψανο 500 ετών

Το νεκρό, αλλά χαριτωμένο σώμα του μεγάλου Ασκητή δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς. το λύπος και τον υποδόριο ιστό. Τα πέλματα διατηρούν σταγόνες από ευώδες μύρο. το όποιο συχνά είναι τόσο πολύ, που σε κάποια σημεία παρασύρει την επιδερμίδα!

Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).

Καί αυτά έπειτα από… 477 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του (30 Αυγούστου 1533)!

Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και Πολυτέκνων γονέων Του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το… Συνέχεια

Ας μη γιορτάζουμε με κοσμικά πανηγύρια…

Ας γιορτάζουμε όχι με κοσμικά πανηγύρια, αλλά κατά τρόπο που ταιριάζει στο Θεό. Όχι κατά τρόπο γήινο, αλλά κατά τρόπο υπερκόσμιο. Ας γιορτάζουμε επιδιώκοντας όχι τα δικά μας, αλλά εκείνα που ανήκουν στον Κύριο. Όχι εκείνα που οδηγούν στην ασθένεια αλλά εκείνα που οδηγούν στη θεραπεία. Όχι εκείνα που έχουν σχέση με τη δημιουργία, αλλά εκείνα που αφορούν την αναδημιουργία μας.

– Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος

Η Nηστεία των Aγίων Αποστόλων/ Apostle’s fast

Από την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων αρχίζει η νηστεία των Αγίων Αποστόλων, η νηστεία δηλαδή που είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους και η διάρκειά της ποικίλει αναλόγως με την ημερομηνία τελέσεως της εορτής τού Πάσχα από την οποία εξαρτάται η έναρξή της, δηλαδή η Κυριακή των Αγίων Πάντων.
Η νηστεία αυτή είναι αρχαιοπαράδοτος στην Εκκλησία μας. Πρώτος ο Μέγας Αθανάσιος αναφέρει νηστεία μιάς εβδομάδος μετά την Πεντηκοστή. «Τη γαρ εβδομάδι μετά την αγίαν πεντηκοστήν ο λαός νηστεύσας εξήλθε περί το κοιμητήριον εύξασθαι» (εγράφη περί το 357). Αυτός μεν αναφέρει την νηστεία αυτή αμέσως μετά την Πεντηκοστή, αλλά το βιβλίο των Αποστολικών Διαταγών, το οποίο έχει γραφεί πενήντα περίπου έτη αργότερα και απηχεί αποστολοπαράδοτες εντολές και συνήθειες, την αναφέρουν μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή, δηλαδή μετά την εορτή των Αγίων Πάντων.

«Μετά ουν το εορτάσαι υμάς την πεντηκοστήν εορτάσατε… Συνέχεια

Αρκεί στο κελλί μου να έχω ένα εσταυρωμένο

Κάποτε μία Ηγουμένη έλεγε σε μια νέα που ζητούσε να ασπασθή τη μοναχική ζωή:
-Ξέρεις παιδί μου,η ζωή μας είναι πολύ αυστηρή.Στον κανονισμό μας έχουν την πρώτη θέσι τα ουράνια αγωνίσματα,νηστεία,αγρυπνία,προσευχή. Φοβούμαι πως δεν θα ανθέξης σ΄ένα τόσο αυστηρό κανονισμό.
-Θα μπορέσω,απάντησε εκείνη.Αρκεί στο κελλί μου να έχω ένα εσταυρωμένο.

Και κάποιος Θεολόγος ρώτησε μία μέρα ένα μοναχό :

– Από που αντλείς τους θησαυρούς που σκορπίζεις στους ακροατές και στα συγγράμματά σου -Από εδώ,απάντησε εκείνος,δείχνοντάς του τον μεγάλο εσταυρωμένο που είχε επάνω στο γραφείο του.

Ο εσταυρωμένος είναι ανεξάντλητη πηγή δυνάμεως.Μπορούμε να καταφεύγουμε στον επί του Σταυρού Κύριό μας να Του ζητάμε χάριν και έλεος.Τα χέρια του Σωτήρος απλωμένα στο τίμιο ξύλο καλούν όλους τους ανθρώπους κοντά Του. «Δεύτε προς με «, επαναλαμβάνει.Θέλει να μας ξεκουράση από τις δοκιμασίες της ζωής.Να μας απαλλάξη από τους μολυσμούς της αμαρτίας.Να μας κάνη αιώνια ευτυχισμένους.

Αμέτρητες ψυχές στην πορεία των αιώνων στάθηκαν ευλαβικά στην σκιά του Σταυρού,ξεκουράσθηκαν και συνέχισαν τον ανηφορικό τους δρόμο.΄Απιστοι και αρνηταί,αμαρτωλοί και τελώνες έτρεξαν συντετριμμένοι,αγκάλιασαν τα ματωμένα πόδια του εσταυρωμένου,ζήτησαν έλεος και λυτρώθηκαν.Αναρίθμητοι οι σωσμένοι από τη μοναδική και ανεπανάληπτη θυσία του Γολγοθά.

Για μας » έκλινε την κεφαλή » ο Ιησούς στο Σταυρό και » αφήκε το πνεύμα » φίλη ψυχή.Ας ρίχνουμε μερικές ματιές ευγνωμοσύνης,κάθε μέρα στα σβησμένα μάτια του Κυρίου μας.Και Εκείνος κάτι θα μας λέει,με αγάπη και στοργή….

Από το βιβλίο ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ