Συγκινητικό Θαύμα του Αγίου Λουκά του Ιατρού

Ο μικρός Ηλίας διεγνώσθη ότι έπασχε από λευχαιμία. Ο π. Σωσίπατρος ο οποίος είναι ο θείος του μικρού αγοριού ήταν επί πολλούς μήνες δίπλα στον ανεψιό του σε νοσοκομείο της Αθήνας μαζί με τον συνεφημέριό του π. Γρηγόριο. Η κατάσταση της υγείας του -μερικών μηνών- βρέφους ήταν πολύ κρίσιμη και οι γιατροί δεν έδιναν πολλές ελπίδες στους οικείους. Ο π. Σωσίπατρος και οι οικείοι του εναπόθεσαν όλες τις ελπίδες τους στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό και καθημερινά έψαλλαν την παράκληση του Αγίου ελπίζοντας στο θαύμα. Η πίστη στον Άγιο Λουκά ότι θα επέμβει για άλλη μία φορά θαυματουργικά τελικά ενήργησε και ο Άγιος δια θαυμαστού τρόπου έδειξε ότι είναι παρών και ότι θα θεραπεύσει τον μικρό Ηλία.
Το θαυμαστό γεγονός μας το διηγήθηκε ο π. Σωσίπατρος: « Ο μικρός Ηλίας ήταν κάποιων μηνών και οι γιατροί διέγνωσαν ότι έχει λευχαιμία. Εγώ μαζί με τον π. Γρηγόριο κάναμε βάρδιες στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν. Παραμονή της κοιμήσεως του Αγίου Λουκά δηλαδή 10 Ιουνίου ο π. Γρηγόριος αργά το βράδυ έφυγε από το νοσοκομείο για να ξεκουραστεί και άφησε εμένα στο πόστο του…. Αφού κάθησα δίπλα στον μικρό Ηλία κοιτώντας το παιδί άρχισα για άλλο ένα βράδυ να προσεύχομαι στον Άγιο Λουκά…
– Άγιε Λουκά θεράπευσε τον δούλο σου Ηλία…. Άγιε Λουκά θεράπευσε τον δούλο σου Ηλία… Άγιε Λουκά θεράπευσε τον δούλο σου Ηλία ….όμως δεν πρόλαβα καλά καλά να τελειώσω την προσευχή μου και χτυπά το κινητό τηλέφωνό μου…..ήταν ο π. Γρηγόριος ο οποίος με μία τρομαγμένη-συγκινημένη- τρεμάμενη αλλά και χαρούμενη φωνή μου λέγει:
– π. Σωσίπατρε… ο Άγιος Λουκάς έκανε και πάλι το θαύμα του!!
Τι είχε γίνει; Όταν έφυγε από το νοσοκομείο πήρε… Συνέχεια

Ο άγιος και ο φίλος μου

Έλεγα σήμερα να σας διηγηθώ το διπλό θαύμα του αγίου Γεωργίου σ’ένα φίλο μου. Αλλά, μου είπε καλύτερα να πω μόνο το ένα απ’τα δύο, καθώς το άλλο είναι αρκετά προσωπικό… Οπότε, θα σας πω μόνο το ένα -το βασικό:
Αυτός ο φίλος μου είναι άνθρωπος με πολλές, πολλές δυσκολίες. Έχει περάσει στη ζωή του ένα σωρό δυσκολίες και προβλήματα: υγείας, οικογενειακά, επαγγελματικά… Αλλά πριν λίγους μήνες αισθάνθηκε ένα δυνατό πόνο στο λαιμό του. Πήγε στο γιατρό και έπειτα από σειρά εξετάσεων, τα αποτελέσματα βγήκαν κατακεραυνωτικά: καρκίνος!
Ο σωματικός πόνος πλέον άρχισε να γίνεται πιο δυνατός, ο φίλος μου δυσκολευόταν αρκετά να μιλήσει. Όμως, πιο πολύ ήταν ψυχικά καταβεβλημένος. Γιατί τα προβλήματα που είχε ήδη ήταν πολλά…
Είχε «γονατίσει» ψυχολογικά. Μάταια, προσπαθούσαμε να τον παρηγορούμε οι κοντινοί φίλοι. Η σχέση του με την εκκλησία ήταν τυπική. Όμως, όταν πήγαινε, του άρεσε να κάθεται δίπλα σε μια τοιχογραφία του αγ.Γεωργίου.
Τον πήγαμε ένα απόγευμα στην εκκλησία της γειτονιάς του. Κάθισε στην καρέκλα και παραπονεμένος κοιτούσε προς τον άγιο. Εμείς, διακριτικά, απομακρυνθήκαμε. Έπειτα, από λίγο τον πήραμε και επιστρέψαμε ο καθένας στο σπίτι του.
Έπειτα από 2 μέρες, δέχτηκα ένα… Συνέχεια

Το δάκρυ του Ιησού-Σάββατο του Λαζάρου

Lazarus Saturday

Σήμερα η αγία μας Εκκλησία εορτάζει το θαύμα της έγερσης του Λαζάρου, όπως μας το περιγράφει ο ευαγγελιστής Ιωάννης. Βλέπουμεμε τον Χριστό να αποκαλύπτει με θαυμαστό τρόπο την παντοδυναμία Του: αντιστρέφει την πορεία του θανάτου, αναδομεί την σάρκα του τετραήμερου Λάζαρου και τέλος ανασταίνει εκ νεκρών τον φίλο Του. Αξίζει ωστόσο να σταθούμε σε μια λεπτομέρεια της διήγησης του Ευαγγελίου: όταν ο Ιησούς οδηγήθηκε στον τάφο του φίλου Του και άκουσε από την Μάρθα να Του λέει «Κύριε, ήδη όζει» και ατένισε τον λίθο που έφραζε την θύρα του μνήματος, τότε εδάκρυσε και οι παρευρισκόμενοι σχολίασαν «ίδε πώς εφίλει αυτόν».

Τούτο το δάκρυ του Ιησού δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται, γιατί ο Χριστός δεν ήταν απλά ένας φίλος του Λάζαρου και δεν πήγε απλά να δει τον τόπο που τον έθαψαν, αλλά είναι ο σαρκωθείς Λόγος του Θεού που πήγε στην Βηθανία με σκοπό να αναστήσει τον Λάζαρο, όπως φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από την διήγηση του ευαγγελιστή Ιωάννη. Με δεδομένα λοιπόν ετούτα τα στοιχεία, ο Ιησούς δακρύζει. Είναι η μοναδική φορά που στην ζωή Του δάκρυσε. Και το δάκρυ αυτό είναι θεανθρώπινο, αφού ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.

Δακρύζει λοιπόν ως άνθρωπος, γιατί πραγματικά αγαπά πολύ τον φίλο Του, γιατί νιώθει θλίψη για τον χωρισμό. Δακρύζει και ως Θεός, γιατί βλέπει τον θάνατο να κυριεύει τα πλάσματά Του, την δημιουργία Του να φθείρεται, την θλίψη να ταλαιπωρεί τους ανθρώπους, την απελπισία να τους καταβάλλει. Δακρύζει γιατί βρίσκεται μπροστά σε μια πραγματικότητα που ο ίδιος δεν έκαμε, γιατί βλέπει την έσχατη μοίρα του ανθρώπου που είναι δέσμιος της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου.

Έξω από το μνήμα του Λάζαρου βρίσκεται ο Θεός. Μέσα στο μνήμα… Συνέχεια

Αγία Σοφία του Σλούτσκ. Η προστάτιδα των Ορθοδόξων από τους Ουνίτες με το άφθαρτο λείψανο.

Ήταν η τελευταία απόγονος της πριγκιπικής οικογένειας του Σλουτσκ και Κόπιλ,οι οποίοι με την σειρά τους ήταν απόγονοι του μεγάλου πρίγκηπα Άλχερντ από την οικογένεια Ρούρικ.Από εκεί καταγόνταν και οι μεγάλοι πρίγκηπες του Κιέβου και  κάποιοι κυβερνήτες του Νόβγκοροντ.

Η Αγία Σοφία γεννήθηκε στις 1 Μαίου 1585.Την ίδια χρονιά πέθανε η μητέρα της,ενώ έναν χρόνο αργότερα στις 6 Μαίου πέθανε και ο πατέρας της.Έτσι η μικρή και ορφανή Σοφία μεγάλωσε κοντά σε διάφορους συγγενείς της οι οποίοι μονίμως σφετερίζονταν την περιουσία της και βρισκόνταν σε διαμάχες.

Όταν η Σοφία έφτασε στην κατάλληλη ηλικία ο Ιάνουζ Ράντζιβιλ πρίγκηπα του Νέσβιζ,στις 20 Ιουλίου 1600 ζήτησε την ευλογία του πάπα για να παντρευτεί την πριγκίπισσα Σοφία του Σλουτσκ(το 1596 ο μεγάλος δούκας της Λιθουανίας είχε αποφασίσει την ένωση με την Ρώμη).Ο Σοφία όμως ήταν αποφασισμένη να παραμείνει ορθόδοξη και τα παιδιά της να τα βαπτίσει ορθόδοξα.

Ο γάμος έγινε σε μία από της εκκλησίες της Βρέστης.Μετά τον γάμο η ζωή της δεν άλλαξε.Οι λύπες ήταν πολλές.Η διαμάχη της οικογένειας του συζύγου της με τους Τσιοντκίεβιτς και η λαιμαργία τους την έκαναν να υποφέρει.Κοντα σε αυτά είχε προστεθεί και η ένωση με τον πάπα.

Η Σοφία ήταν πολύ πιστή και η μόνη της παρηγοριά από πολύ μικρή ηλικία ήταν οι προσευχές.

Η Σοφία ήταν η προστάτιδα των ορθοδόξων χριστιανών και προσπαθούσε να τους προστατεύει από την μανία των ουνιτών. Είχε μεγάλη επιρροή στους ντόπιους ορθοδόξους χριστιανούς και τους στήριζε τόσο πνευματικά όσο και υλικά.

Αν και ο σύζυγός της ήταν καθολικός,εκείνη κατάφερε να τον πείσει να υπογράψει ένα διάταγμα δια του οποίου οι ορθόδοξοι δεν θα ήταν υποχρεωμένοι να γίνουν ουνίτες. Επίσης φρόντιζε τις εκκλησίες,τα μοναστήρια και τον κλήρο,έκανε πολλές δωρεές και έχτιζε νέες εκκλησίες.

Χάρη στον ζήλο της και την ευλάβειά της το Σλούτσκ είχε γίνει το πιο σημαντικό πνευματικό κέντρο της Λευκορωσίας, ένα φρούριο της Ορθοδοξίας.

Η Αγία Σοφία εκοιμήθη στις 19 Μαρτίου 1612 αμέσως μετά την γέννηση του πρώτου της παιδιού.Ήταν μόλις 27 ετών. Το σώμα της βρέθηκε άφθαρτο και τοποθετήθηκε στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδος στο Μίνσκ όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα τελώντας αναρίθμητα θαύματα. Η αγιοκατάταξή της έγινε το 1983.

www.proskynitis.blogspot.com

Αγία Σοφία, πρέσβευε στον Κύριο ώστε όλοι να γνωρίσουν το φως της Ορθοδοξίας!