ΠΟΤΕ ΕΙΣΑΚΟΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ;

Να πώς πρέπει να ζητάς κάτι, από το Θεό: «Κύριε, Εσύ βλέπεις ότι χρειάζομαι το τάδε πράγμα ή ότι υποφέρω από τη δείνα συμφορά. Βοήθησέ με, όπως ξέρεις και όπως θέλεις! Γενηθήτω το θέλημά Σου…».
Μ’ αυτή την εσωτερική τοποθέτηση, να προσεύχεσαι πολύ. Όχι μια φορά, εστω και παρατεταμένα, ούτε για μια μέρα μόνο,αλλά για εβδομάδες, μήνες, χρόνια! Όλο να ικετεύεις, όλο να κραυγάζεις: «Κύριε, βοήθησέ με! Κύριε, λύτρωσέ με! Ωστόσο, ας μη γίνει ό,τι θέλω εγώ, μα ό,τι θέλεις Εσύ». Αυτό ακριβώς έλεγε και ο Χριστός στη Γεθσημανή, όταν προσευχόταν στον Πατέρα Του.

Και η χήρα της ευαγγελικής παραβολής βρήκε τελικά το δίκιο της από τον άδικο εκείνο δικαστή, μόνο και μόνο επειδή δεν κουράστηκε να τον παρακαλάει για πολύ καιρό. Κάποιος σοφός είπε το λόγο τούτο: «Πρέπει να γίνεις φορτικός στο Θεό και στους άγιους Του!».

Γιατί ο Κύριος δεν εκπληρώνει πάντοτε τα αιτήμα­τά μας;
Η προσευχή ποτέ δεν πάει χαμένη, είτε ο Θεός μας εισακούει είτε όχι. Και φυσικό είναι να μη μας εισακούει πάντα, γιατί συχνά Του ζητάμε πράγματα άχρηστα και ανώφελα. Και τότε όμως, εκτιμώντας τον κόπο της προσευχής μας, μας δίνει, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, κάτι άλλο, χρήσιμο και ωφέλιμο.
Αυτός που σας είπε, «Και τί κέρδισες ως τώρα από την προσευχή;», είναι ανόητος. Εμείς όταν προσευχόμαστε, ζητάμε από το Θεό κάτι που θεωρούμε αγαθό. Αν, όμως, στην πραγματικότητα είναι ή θα αποβεί επιζήμιο – και αυτό το ξέρει ο Παντογνώστης, τότε Εκείνος δεν εκπληρώνει το αίτημά μας.
Μη εκπληρώνοντάς το, λοιπόν, μας ευεργετεί, γιατί αλλιώς θα παθαίναμε κακό, κακό που δεν είμαστε σε θέση να προβλέψουμε.

http://orthodoxi.blogspot.com/2011/09/blog-post_428.html

Advertisements

Θα έρθει η Κωνσταντινούπολη

Ο κατασυκοφαντημένος γέροντας Εφραίμ
Σε μία σύναξη λαϊκών στο συνοδικό της μονής
Μας είπε τον Ιανουάριο του 2011:
Το 2011 θα είναι δύσκολος χρόνος
Σημειώστε το με κόκκινα γράμματα.
Από εδώ και πέρα θα ακολουθήσουν δύσκολες μέρες.
Το ‘11, το ‘12, το ‘13 θα είναι δύσκολες μέρες
Και κυρίως για τον ελληνισμό.
Να προσεύχεστε…
Την Ελλάδα στο παρελθόν την γλύτωσε, ο Θεός
Και τώρα πάλι ο Θεός θα την σώσει.
Θα έρθει η ώρα που τα πράγματα θα αντιστραφούν
Και αυτό που έλεγε ο Γερo-Παΐσιος για την Κωνσταντινούπολη θα πραγματοποιηθεί.
Θα έρθει η Κωνσταντινούπολη.
Θα χτυπηθεί η Ελλάδα, αλλά δεν θα καταστραφεί, θα το δείτε.
Θα δυσκολευτούμε, αλλά θα επιβιώσουμε.
Άλλοι είναι που δεν θα επιβιώσουνε…
Δεν ξέρω αν είναι εκτίμηση ή κάτι βαθύτερο…
Θα δείξει.
Αυτό που ξέρω και σας παρακαλώ να το διαπιστώσετε και μόνοι σας είναι
Ότι όποιος τον γνωρίσει από κοντά αυτόν τον άνθρωπο
Θα καταλάβει ότι δεν έχει καμμία σχέση με το πρόσωπο που παρουσίαζαν τα κανάλια.
Δεν μπορώ να πω περισσότερα, γιατί ο έπαινος κάνει κακό, όπως έλεγε και ο Γερο-Παίσιος
Αλλά αξίζει να κάνετε αυτό το δώρο στην ψυχή σας
Και να τον γνωρίσετε με μια επίσκεψη στη Μονή.
Τότε θα καταλάβετε…
Ο Θεός να του δίνει δύναμη και φωτισμό
Και μέσα από αυτόν και τους άλλους Αγιορείτες Πατέρες να φωτιζόμαστε και εμείς.
Την ευχή του να έχουμε.

Πηγή: http://yiorgosthalassis.blogspot.com/

Ο άγιος και ο φίλος μου

Έλεγα σήμερα να σας διηγηθώ το διπλό θαύμα του αγίου Γεωργίου σ’ένα φίλο μου. Αλλά, μου είπε καλύτερα να πω μόνο το ένα απ’τα δύο, καθώς το άλλο είναι αρκετά προσωπικό… Οπότε, θα σας πω μόνο το ένα -το βασικό:
Αυτός ο φίλος μου είναι άνθρωπος με πολλές, πολλές δυσκολίες. Έχει περάσει στη ζωή του ένα σωρό δυσκολίες και προβλήματα: υγείας, οικογενειακά, επαγγελματικά… Αλλά πριν λίγους μήνες αισθάνθηκε ένα δυνατό πόνο στο λαιμό του. Πήγε στο γιατρό και έπειτα από σειρά εξετάσεων, τα αποτελέσματα βγήκαν κατακεραυνωτικά: καρκίνος!
Ο σωματικός πόνος πλέον άρχισε να γίνεται πιο δυνατός, ο φίλος μου δυσκολευόταν αρκετά να μιλήσει. Όμως, πιο πολύ ήταν ψυχικά καταβεβλημένος. Γιατί τα προβλήματα που είχε ήδη ήταν πολλά…
Είχε «γονατίσει» ψυχολογικά. Μάταια, προσπαθούσαμε να τον παρηγορούμε οι κοντινοί φίλοι. Η σχέση του με την εκκλησία ήταν τυπική. Όμως, όταν πήγαινε, του άρεσε να κάθεται δίπλα σε μια τοιχογραφία του αγ.Γεωργίου.
Τον πήγαμε ένα απόγευμα στην εκκλησία της γειτονιάς του. Κάθισε στην καρέκλα και παραπονεμένος κοιτούσε προς τον άγιο. Εμείς, διακριτικά, απομακρυνθήκαμε. Έπειτα, από λίγο τον πήραμε και επιστρέψαμε ο καθένας στο σπίτι του.
Έπειτα από 2 μέρες, δέχτηκα ένα… Συνέχεια

Κυνήγι

Πόσο μεγάλα νοήματα συμπυκνωμένα σε μια μόνο φράση…
Αυθόρμητα,  αράζουν στο λιμάνι της σκέψης μου κάποιοι προβληματισμοί…
Ο Θεός δεν θέλει τους βολεμένους, τους «καθωσπρέπει». Η πίστη δεν είναι σύνολο κανόνων, δεν είναι Σύνταγμα, ΔΕΝ είναι κατάλογος πράξεων. Είναι βίωμα, είναι αγώνας, είναι κυνήγι. Είναι εμπειρία η πίστη.
Δεν γίνεται, λοιπόν, να ζω όπως μου καπνίζει και ξαφνικά να κάνω μια προσευχή (που μοιάζει περισσότερο με απαίτηση εγωιστική -σανίδα σωτηρίας του υποσυνείδητού μου) και μετά έχω την απαίτηση να περιμένω και απάντηση.
Ανάβοντας ένα κερί (σαν από υποχρέωση) ή πηγαίνοντας εκκλησία το Πάσχα «για το καλό» ουσιαστικά καταστρέφω κάθε υποψία εκδήλωσης της ζεστασιάς του Θεού. Χρειάζεται καρδιά, χρειάζεται αγώνας συνεχόμενος. Απαιτείται κόπος και τρέξιμο και εσωτερική αναζήτηση και δίψα. Εδώ φαίνεται και η ενεργοποίηση του χαοτικού και μεγαλύτερου (και τόσο ακατανόητου σε μας) δώρου μας: της απόλυτης ελευθερίας μας.
Συγχώρεσέ μου τις άτακτες σκέψεις, τις σκόρπιες μου. Απλά την καρδιά μου σου ανοίγω…

Τι οφείλει να τηρεί ο κάθε χριστιανός, ποιές είναι οι κυριότερες εντολές του Ευαγγελίου;

1. Κάθε χριστιανός οφείλει να αγαπά τό Θεό.
2. Κάθε χριστιανός οφείλει να αγαπά τόν αδελφό του (τόν συνάνθρωπό του).
3. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μήν έχουν διαμάχες ούτε νά νιώθουν μνησκακία καί μίσος κατά των αδελφών τους, αλλά κι αν ακόμα παρεξηγηθούν μεταξύ τους, οφείλουν γρήγορα νά συμφιλιωθούν.
4. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μή βλέπουν μέ περιέργεια καί επιθυμία.
5. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μήν ορκίζονται, ούτε αληθινά ούτε στά ψέματα.
6. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μήν είναι εκδικητικοί, ούτε να ανταποδίδουν κακό στό κακό.
7. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μήν πηγαίνουν διόλου σέ δικαστήρια γιά τήν επίλυση των διαφορών τους. Αν όμως κάποτε παραστεί σχετική ανάγκη, ας προτιμήσουν νά βάλουν κριτή στή διαφορά τους έναν άνθρωπο της Εκκλησίας, παρά νά καταφύγουν στά κοσμικά δικαστήρια.
8. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μήν κατακρίνουν.
9. Αν οι χριστιανοί δέν συγχωρούν τά σφάλματα των αδελφών τους, ούτε ο Θεός θά συγχωρήσει τά δικά τους σφάλματα. Αν εσείς συγχωρήσετε τά σφάλματα των άλλων ανθρώπων, θά συγχωρήσει καί τά δικά σας σφάλματα ο επουράνιος Πατέρας σας. Αν όμως δέν συγχωρήσετε τά σφάλματα των άλλων, ούτε τά δικά σας σφάλματα θά συγχωρήσει ο επουράνιος Πατέρας (Ματθ. 6, 14-15).
10. Οι χριστιανοί οφείλουν νά κάνουν ελεημοσύνες, αλλά καί νά προσεύχονται καί νά νηστέυουν, όχι όμως υποκριτικά, γιά νά τούς δοξάσουν δηλαδή καί νά τούς επαινέσουν οι άνθρωποι, αλλά μόνο γιά τό Θεό.
11. Οι χριστιανοί οφείλουν νά φροντίζουν γιά τήν απόκτηση όχι επίγειων αλλά ουράνιων θησαυρών και οφείλουν νά μή μεριμνούν γιά τα αγαθά της γης, ούτε να αγαπούν τά κοσμικά πράγματα, αλλά νά επιζητούν τά αιώνια καί ουράνια αγαθά.
12. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μήν είναι υπερήφανοι, αλλά νά είναι ταπεινοί καί να αγαπούν ταπεινά.
13. Οι χριστιανοί οφείλουν να αντιμετωπίζουν μέ υπομονή όλες τίς θλίψεις πού τούς βρίσκουν.
14. Οι χριστανοί οφείλουν νά βρίσκονται πάντοτε σέ πνευματική εγρήγορση καί ετοιμότητα, περιμένοντας τήν ώρα του θανάτου καί της κρίσεως του Θεού.
15. Οι χριστιανοί οφείλουν νά μετανοούν διαρκώς από τά βάθη της ψυχής τους.
16. Οι χριστιανοί, αν δέν ξεπεράσουν στά καλά έργα τούς δικαίους της Παλαιάς Διαθήκης, δέν μπαίνουν στή βασιλεία των ουρανών. Καί αν αμαρτάνουν, θά κολαστούν βαρύτερα από τούς απίστους.

Του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

http://orthodox-answers.blogspot.com/

Αρκεί στο κελλί μου να έχω ένα εσταυρωμένο

Κάποτε μία Ηγουμένη έλεγε σε μια νέα που ζητούσε να ασπασθή τη μοναχική ζωή:
-Ξέρεις παιδί μου,η ζωή μας είναι πολύ αυστηρή.Στον κανονισμό μας έχουν την πρώτη θέσι τα ουράνια αγωνίσματα,νηστεία,αγρυπνία,προσευχή. Φοβούμαι πως δεν θα ανθέξης σ΄ένα τόσο αυστηρό κανονισμό.
-Θα μπορέσω,απάντησε εκείνη.Αρκεί στο κελλί μου να έχω ένα εσταυρωμένο.

Και κάποιος Θεολόγος ρώτησε μία μέρα ένα μοναχό :

– Από που αντλείς τους θησαυρούς που σκορπίζεις στους ακροατές και στα συγγράμματά σου -Από εδώ,απάντησε εκείνος,δείχνοντάς του τον μεγάλο εσταυρωμένο που είχε επάνω στο γραφείο του.

Ο εσταυρωμένος είναι ανεξάντλητη πηγή δυνάμεως.Μπορούμε να καταφεύγουμε στον επί του Σταυρού Κύριό μας να Του ζητάμε χάριν και έλεος.Τα χέρια του Σωτήρος απλωμένα στο τίμιο ξύλο καλούν όλους τους ανθρώπους κοντά Του. «Δεύτε προς με «, επαναλαμβάνει.Θέλει να μας ξεκουράση από τις δοκιμασίες της ζωής.Να μας απαλλάξη από τους μολυσμούς της αμαρτίας.Να μας κάνη αιώνια ευτυχισμένους.

Αμέτρητες ψυχές στην πορεία των αιώνων στάθηκαν ευλαβικά στην σκιά του Σταυρού,ξεκουράσθηκαν και συνέχισαν τον ανηφορικό τους δρόμο.΄Απιστοι και αρνηταί,αμαρτωλοί και τελώνες έτρεξαν συντετριμμένοι,αγκάλιασαν τα ματωμένα πόδια του εσταυρωμένου,ζήτησαν έλεος και λυτρώθηκαν.Αναρίθμητοι οι σωσμένοι από τη μοναδική και ανεπανάληπτη θυσία του Γολγοθά.

Για μας » έκλινε την κεφαλή » ο Ιησούς στο Σταυρό και » αφήκε το πνεύμα » φίλη ψυχή.Ας ρίχνουμε μερικές ματιές ευγνωμοσύνης,κάθε μέρα στα σβησμένα μάτια του Κυρίου μας.Και Εκείνος κάτι θα μας λέει,με αγάπη και στοργή….

Από το βιβλίο ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ

Για την προσευχή, του γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ

Κάναμε περίπατο με τον Γέροντα στον δρόμο έξω από το Μοναστήρι. Μου μιλούσε για την προσευχή, πόσο βοηθάει τον άνθρωπο. Η προσευχή του πνευματικού, έλεγε, είναι αποτελεσματική, όταν γίνεται αποδεκτή. Αλλά στις περιπτώσεις που δεν επηρεάζει η προσευχή για να λυθεί κάποιο πρόβλημα, να αναπαύσει και να φωτίσει τον άνθρωπο, τότε σημαίνει ότι ο άνθρωπος για τον οποίο προσεύχεσαι έχει ένα βαθύτερο προσωπικό πρόβλημα, που πρέπει να το εντοπίσει και να ταπεινωθεί. Τότε η προσευχή ενεργεί πολύ αποτελεσματικά.

Κάποτε μια φίλη μου, που είχε ένα σοβαρό πρόβλημα και δεν έβρισκε λύση και παρηγοριά για πολλά χρόνια, πήγε να ιδεί τον Γέροντα με το παράπονο πως κανείς δεν μπορεί να την βοηθήσει, εννοώντας και τον Γέροντα. Ο Γέροντας χωρίς να ακούσει το παράπονό της, της λέει:
‐ Αν οι προσευχές μας δεν μπορούν να βοηθήσουν, τότε κάτι υπάρχει μέσα σου πολύ βαθύ ατακτοποίητο.
«Αναμνήσεις από τον ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟ του ΕΣΣΕΞ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ Συνέχεια